Lesson 31: Shame

บทที่ 31: ความอับอายvolume_up

You should be ashamed of yourself.

คุณควรจะละอายใจตัวเองvolume_up

His behavior was shameful.

พฤติกรรมของเขาเป็นสิ่งน่าละอายvolume_up

He has disgraced his entire family.

เขาทำให้ครอบครัวของเขาเสื่อมเสียชื่อเสียงvolume_up

She is a disgrace to her country.

เธอคือความเสื่อมเสียของประเทศเธอvolume_up

I feel very ashamed for what I did.

ฉันรู้สึกละอายใจมากกับสิ่งที่ฉันทำvolume_up

I want to apologize for the shame I have brought on this school.

ฉันอยากจะขอโทษสำหรับความอับอายที่ฉันทำให้โรงเรียนแห่งนี้volume_up

He blushed with shame.

เขาหน้าแดงด้วยความอับอายvolume_up

That man has no shame.

ผู้ชายคนนั้นไม่มีความละอายเลยvolume_up

He couldn’t hide his embarrassment.

เขาไม่สามารถซ่อนความอายของเขาได้volume_up

His shame was evident to everyone.

ความละอายใจของเขาปรากฏให้ทุกคนเห็นvolume_up

I lied to my parents and now I feel very guilty.

ฉันโกหกพ่อแม่และตอนนี้ฉันรู้สึกผิดมากvolume_up

I feel so ashamed of myself.

ฉันรู้สึกละอายใจตัวเองมากvolume_up

I can’t believe I fell flat on my face at the recital.

ฉันไม่เชื่อเลยว่าฉันจะหน้าแตกตอนที่ดูการแสดงvolume_up

I’m so ashamed and embarrassed.

ฉันรู้สึกละอายและเขินมากvolume_up

I don’t think I can face my friends and family.

ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถเผชิญหน้าเพื่อนและครอบครัวของฉันได้volume_up