Lesson 31

Lesson 31: Shame

บทที่ 31: ความอับอาย

You should be ashamed of yourself.

คุณควรจะละอายใจตัวเอง

His behavior was shameful.

พฤติกรรมของเขาเป็นสิ่งน่าละอาย

He has disgraced his entire family.

เขาทำให้ครอบครัวของเขาเสื่อมเสียชื่อเสียง

She is a disgrace to her country.

เธอคือความเสื่อมเสียของประเทศเธอ

I feel very ashamed for what I did.

ฉันรู้สึกละอายใจมากกับสิ่งที่ฉันทำ

I want to apologize for the shame I have brought on this school.

ฉันอยากจะขอโทษสำหรับความอับอายที่ฉันทำให้โรงเรียนแห่งนี้

He blushed with shame.

เขาหน้าแดงด้วยความอับอาย

That man has no shame.

ผู้ชายคนนั้นไม่มีความละอายเลย

He couldn’t hide his embarrassment.

เขาไม่สามารถซ่อนความอายของเขาได้

His shame was evident to everyone.

ความละอายใจของเขาปรากฏให้ทุกคนเห็น

I lied to my parents and now I feel very guilty.

ฉันโกหกพ่อแม่และตอนนี้ฉันรู้สึกผิดมาก

I feel so ashamed of myself.

ฉันรู้สึกละอายใจตัวเองมาก

I can’t believe I fell flat on my face at the recital.

ฉันไม่เชื่อเลยว่าฉันจะหน้าแตกตอนที่ดูการแสดง

I’m so ashamed and embarrassed.

ฉันรู้สึกละอายและเขินมาก

I don’t think I can face my friends and family.

ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถเผชิญหน้าเพื่อนและครอบครัวของฉันได้